Klik voor de meest recente berichten op de Nieuws sectie in het topmenu. close ×
+
Recensie Tamara Woestenburg-The Colony Tamara WoestenburgThe Colony

Tracklist:
  1. Heartache In The Making
  2. Pink-Eyed Soul
  3. Take Me
  4. To Say Farewell To a Stranger
  5. Nocturne
  6. Declaration of Dependence
  7. The Devil and the Roundabout
  8. Nyc Subway
  9. Heaven
  10. Top of the World

Release Details


Genre :
Label :
Country :
Format :
Date : 25 november 2016, 00:00

Share

facebooktwittergoogle plus

Hoeveel producers of artiesten kunnen er zeggen een compleet nieuw muziekgenre te hebben neergezet? Het zullen er niet veel zijn. Vaak betreft het ook een samenloop van omstandigheden waarbij meerdere mensen zijn betrokken. Zo valt het ontstaan van Hiphop en House niet aan één persoon toe te schrijven. Maar er zijn uitzonderingen. DJ Moortje bijvoorbeeld en de Bubbling sound.

Slowcore

En zo is het ook met de Amerikaanse producer Mark Kramer die met het ontdekken en produceren van de band Low de ‘slowcore’ movement startte. Deze fameuze producer heeft zich nu ontfermd over de Nederlandse Tamara Woestenburg en heeft daarmee één van de essentiële platen van 2016 geproduceerd. Traditionele songstructuren worden afgewisseld met een meer experimentele aanpak.

Op ‘Take Me’ bijvoorbeeld waarop het echt klinkt alsof Tamara Woestenburg onder mijn raam staat te zingen. Of het verslavend mooie repetitieve karakter van ‘To Say Farewell To A Stranger’. Het maakt dat het nummer dat bijna acht minuten duurt toch nog te kort aanvoelt. Een nummer als ‘Nocturne’ laat horen wat een waanzinnig goede producer Kramer is door een zangeres zich zo kwetsbaar op te laten stellen en tegelijkertijd zo zelfverzekerd te laten zingen.

Ultrapersoonlijk

Slowcore wordt gerelateerd aan ultrapersoonlijke teksten. ‘Declaration of Dependence’ is dat ook, maar de ironische ondertoon maakt het tevens een politiek gedurfd nummer. Natuurlijk zorgt de driekwartsmaat in ‘The Devil And The Roundabout’ er onmiddellijk voor dat de gedachte aan Leonard Cohen opkomt, maar de standvastigheid van Tamara Woestenburg laat dat al gauw weer passeren. Het is een van de liedjes waarbij de luisteraar zijn eigen verhaal moet vormen.

De productie van ‘NYC Subway’ geeft ons eerder het gevoel op een metro te zitten op weg naar een ‘far away galaxy’ maar misschien is het leven in New York daar momenteel ook wel mee te vergelijken. ‘Heaven’ is een nummer waar Lana del Rey en Lady Gaga om zouden vechten, maar Tamara Woestenburg heeft hem en in handen van Kramer wordt het een voltreffer. Een verbond waardoor Tamara Woestenburg on “Top of the World’ zit.



No Response

Leave us a comment


No comment posted yet.

Leave a Reply