Leona gaat de funk terug op de kaart zetten
// maart 1st, 2010 // No Comments » // Muziek
Die Amy Winehouse heeft wat teweeg gebracht. Ze leverde het bewijs dat het wel degelijk mogelijk is een groot publiek aan te spreken met jazz en soul, muziekstromingen die de laatste jaren vooral in de marge opereerden. Het ene na het andere soultalent laat opeens van zich horen. Zo maakten we in Nederland opnieuw kennis met Boris en Alain Clark, werd Sabrina Starke ingelijfd door het fameuze Blue Note en voor Waylon was het legendarische Motown label er als de kippen bij. Sinds kort kan er nog een naam aan dit rijtje worden toegevoegd: de Nederlandse soulzangeres Leona.
In hartje Amsterdam zit ik tegenover Leona. Een prachtige dame met een overweldigend kapsel en een open blik om het warm van te krijgen. Een echte wereldburger. Geboren in Canada, verhuisde ze op haar zesde naar Nederland. Dat een carrière in de muziek voor haar in het verschiet lag wist ze al heel jong:”Mij is verteld dat ik vanaf mijn derde naar Sesamstraat en de reclames keek. Zo gauw het programma echter was afgelopen rende ik naar de piano en dan ging ik de liedjes naspelen. Mijn oom zag dat en hij zei, dat kind moet nú op les en zo ben ik de muziek in gegaan.”
Zingen met Elvis
Ook op het conservatorium werd haar talent onderkend. Nog tijdens haar opleiding werd Leona in 1998 naar Hollywood gestuurd om haar debuutalbum op te nemen. Het bleek het begin van een prachtige carrière in de luwte. Toeren met de Nits, zingen met Elvis (red. op de remix van Little Less Conversation door Junkie XL), achtergrondzangeres bij Candy Dulfer en Trijntje Oosterhuis. Maar die ene droom die elke artiest heeft, in de spotlights staan met je eigen liedjes, daar kwam het maar niet van. Tot vorig jaar eindelijk Strut it uitkwam.
“In 2006 heb ik met Jonas Filterborg, (red. ex-drummer Beef) al aan Strut it gewerkt,”vertelt Leona,”maar dat is helaas nooit verder gekomen dan een demo. Tot ik vorig jaar besloot het dan maar helemaal zelf te doen en mijn eigen platenmaatschappij op te richten.” Teksten en muziek zijn ook geheel van haar hand. Alleen de productie werd uitbesteed aan Thomas Bank, de ex-toetsenist van Candy Dulfer. Hoe verklaart Leona de plotselinge opleving van soul? “Muziek maakt altijd wel een evolutie door. Het mooie daarvan is dat het ook altijd weer teruggrijpt op de geschiedenis. Er is een mooie zin You never know where you’re going until you know where you’ve been en je ziet dat ook gewoon in de muziek terug. Een paar jaar geleden waren het de jaren ’80 waar naar terug werd gegrepen en nu is het de soulmuziek die aan de beurt is.”
Clubtour
Met een album op zak blijkt het een stuk makkelijker optredens te boeken en zalen vol te krijgen. “Het eerste optreden was in Paradiso. We zouden in de kleine zaal staan,”zegt Leona,”Binnen twee weken was dat uitverkocht. Ik had er heel erg veel zin in. Lekker klein en intiem. Maar nee, zei Paradiso, we gaan je verhuizen naar de grote zaal. Help, dacht ik. Alsjeblieft niet! Maar gelukkig is het goed gegaan.” Met als gevolg een heuse clubtour tot medio april. Hierbij zal Leona worden begeleid door haar achtkoppige liveband.
Leona denkt een eigen plaats te kunnen verwerven naast alle andere soultalenten, doordat ze toch een wat ander geluid brengt:”We brengen echt funk, meer de energie van Mother’s finest, Prince en George Clinton. Nu hoor je vooral nog de old school soul. Ik ga kijken of we de funk ook weer terug op de kaart kunnen zetten.”
Ook gepubliceerd in LiveXS
Popularity: 24% [?]
De recensie van Sheryl Crow haar nieuwe album Detours moet nog eventjes in de ijskast. Want redelijk onverwacht heb ik 2e paasdag Dennis Crommett (nr. 5 in de Top 2007 met zijn album The Evening Sorrow) zien optreden en gesproken. Hij deed het voorprogramma en was Sideman voor Krist Delmhorst. Het optreden voelde wat ongemakkelijk aan maar het gesprek was erg prettig. Dennis vertelde dat hij zijn hele leven al zingt en muziek maakt. “Mijn hele familie maakt muziek. Mijn vader leerde me gitaar spelen en op een dag gaf hij zijn gitaar. Nu was het mijn beurt,” vertelt Dennis. En hij ging voortvarend van start. In de weer met demo cassettebandjes op zijn 13e, optredens in coffeeshops (niet de Amsterdamse :) ). En nu een heuse wereldtoernee. Het is zijn eerste keer in Europa en het valt hem alleszins mee. Zelfs voor een vegetariër. “Ik dacht dat je hier alleen vlees en kaas kon eten,” grapt hij. 
ard dit jaar zijn ook al op zak. Erkenning van het publiek en de vakpers dus voor wat hij doet. Maar Brace beweegt zich ook in hogere kringen. Zo sprak hij vorige week met de First lady van Suriname. “In mijn muziek laat ik geen politiek toe,” vertelt Brace. “Maar daarbuiten strijd ik voor een vreedzame wereld waarin iedereen kan zijn wie hij is en kan doen wat hij wilt. Ook al ben je er niet zo goed in.” Hiermee doelend op de Talent award waar je je via de site van sponsor Clearasil kunt opgeven. “Het is belangrijk dat iedereen gerespecteerd wordt om wie hij is en in zijn waarde wordt gelaten.”
uit de Jazz muziek. “Ik ben ook begonnen als Jazz trompettist,” vertelt Jeroen Zijlstra. “Maar al gauw ging ik voor anderen schrijven en kwam uit bij de kleinkunst. Iets wat je op de nieuwe cd De Doorbraak kunt terug horen.” Door de kleinkunst heeft hij ook het theater ontdekt. “We hebben toch een beetje het imago van optreden in rokerige café’s. Tijdens een tour met Mylene d’anjou heb ik echter het theater ontdekt. De aandacht van het publiek dat je daar krijgt, reactie als je een bepaalde tekst zingt, dat heb je niet als je in zo’n lawaaierige tent speelt…Maar als je dan een tijdje zo’n theatertournee doet, gaat het toch wel weer kriebelen hoor. Ik zou beide niet meer kunnen missen.”
Waarom wilde Liesbet na een al enige jaren durende solo-carrière toch een band om zich heen: weg vrijheid.”Ik was het een beetje zat om in m’n eentje te spelen. Ik wilde wat meer actie en met een band bereik je gewoon veel meer. Ik wilde ook een cd opnemen en daarvoor wilde ik toch graag een band om me heen. En het is veel gezelliger!”
