Posts Tagged ‘Interviews’

Leona gaat de funk terug op de kaart zetten

// maart 1st, 2010 // No Comments » // Muziek

LeonaDie Amy Winehouse heeft wat teweeg gebracht. Ze leverde het bewijs dat het wel degelijk mogelijk is een groot publiek aan te spreken met jazz en soul, muziekstromingen die de laatste jaren vooral in de marge opereerden. Het ene na het andere soultalent laat opeens van zich horen. Zo maakten we in Nederland opnieuw kennis met Boris en Alain Clark, werd Sabrina Starke ingelijfd door het fameuze Blue Note en voor Waylon was het legendarische Motown label er als de kippen bij. Sinds kort kan er nog een naam aan dit rijtje worden toegevoegd: de Nederlandse soulzangeres Leona.

In hartje Amsterdam zit ik tegenover Leona. Een prachtige dame met een overweldigend kapsel en een open blik om het warm van te krijgen. Een echte wereldburger. Geboren in Canada, verhuisde ze op haar zesde naar Nederland. Dat een carrière in de muziek voor haar in het verschiet lag wist ze al heel jong:”Mij is verteld dat ik vanaf mijn derde naar Sesamstraat en de reclames keek. Zo gauw het programma echter was afgelopen rende ik naar de piano en dan ging ik de liedjes naspelen. Mijn oom zag dat en hij zei, dat kind moet nú op les en zo ben ik de muziek in gegaan.”

Zingen met Elvis
Ook op het conservatorium werd haar talent onderkend. Nog tijdens haar opleiding werd Leona in 1998 naar Hollywood gestuurd om haar debuutalbum op te nemen. Het bleek het begin van een prachtige carrière in de luwte. Toeren met de Nits, zingen met Elvis (red. op de remix van Little Less Conversation door Junkie XL), achtergrondzangeres bij Candy Dulfer en Trijntje Oosterhuis. Maar die ene droom die elke artiest heeft, in de spotlights staan met je eigen liedjes, daar kwam het maar niet van. Tot vorig jaar eindelijk Strut it uitkwam.

“In 2006 heb ik met Jonas Filterborg, (red. ex-drummer Beef) al aan Strut it gewerkt,”vertelt Leona,”maar dat is helaas nooit verder gekomen dan een demo. Tot ik vorig jaar besloot het dan maar helemaal zelf te doen en mijn eigen platenmaatschappij op te richten.” Teksten en muziek zijn ook geheel van haar hand. Alleen de productie werd uitbesteed aan Thomas Bank, de ex-toetsenist van Candy Dulfer. Hoe verklaart Leona de plotselinge opleving van soul? “Muziek maakt altijd wel een evolutie door. Het mooie daarvan is dat het ook altijd weer teruggrijpt op de geschiedenis. Er is een mooie zin You never know where you’re going until you know where you’ve been en je ziet dat ook gewoon in de muziek terug. Een paar jaar geleden waren het de jaren ’80 waar naar terug werd gegrepen en nu is het de soulmuziek die aan de beurt is.”

Clubtour
Met een album op zak blijkt het een stuk makkelijker optredens te boeken en zalen vol te krijgen. “Het eerste optreden was in Paradiso. We zouden in de kleine zaal staan,”zegt Leona,”Binnen twee weken was dat uitverkocht. Ik had er heel erg veel zin in. Lekker klein en intiem. Maar nee, zei Paradiso, we gaan je verhuizen naar de grote zaal. Help, dacht ik. Alsjeblieft niet! Maar gelukkig is het goed gegaan.” Met als gevolg een heuse clubtour tot medio april. Hierbij zal Leona worden begeleid door haar achtkoppige liveband.

Leona denkt een eigen plaats te kunnen verwerven naast alle andere soultalenten, doordat ze toch een wat ander geluid brengt:”We brengen echt funk, meer de energie van Mother’s finest, Prince en George Clinton. Nu hoor je vooral nog de old school soul. Ik ga kijken of we de funk ook weer terug op de kaart kunnen zetten.”

Ook gepubliceerd in LiveXS

Popularity: 24% [?]

In gesprek met JW Roy

// januari 19th, 2009 // No Comments » // Muziek, Podcast

Afgelopen zaterdag trad JW Roy op in Huis Verloren in Hoorn. De stichting Peticantus organiseert hier regelmatig concerten die raakvlakken hebben met muziekstijlen als country en folk. Americana wordt het ook wel in de volksmond genoemd. JW Roy was er bij toen deze muziekstroming opkwam in Nederland. Ik woonde nog thuis. Zo lang is het al geleden. Inmiddels heeft JW Roy vier Engelstalige, rootsy cd’s op zijn naam staan. Kitchen Table Blues is daarbij een essentieel album. Gemaakt in een moeilijke periode voor JW Roy. Maar uiteindelijk kwam alles goed.

Zijn volgende avontuur betrof een cd in Brabants dialect. Vervolgens was het een kleine stap naar het Nederlands. JW laat horen dat het Nederlands niet lullig hoeft te klinken. Hij heeft het dus niet over Rosanna die het met heel veel mannen doet. Het gaat over vrienden die er voor elkaar zijn, door dik en dun (een gedicht van Rick de Leeuw), een verhuizing van Amsterdam naar Zeeland die niet door gaat, een halfvol whisky glas.

Zaterdagochtend sprak ik JW Roy op de radio. Je kunt hier luisteren naar het gesprek met mijn held.

Popularity: 22% [?]

Dennis Crommett in De Schalm, Westwoud

// maart 25th, 2008 // No Comments » // Recensies

dennis crommettDe recensie van Sheryl Crow haar nieuwe album Detours moet nog eventjes in de ijskast. Want redelijk  onverwacht heb ik 2e paasdag Dennis Crommett (nr. 5 in de Top 2007 met zijn album The Evening Sorrow) zien optreden en gesproken. Hij deed het voorprogramma en was Sideman voor Krist Delmhorst. Het optreden voelde wat ongemakkelijk aan maar het gesprek was erg prettig. Dennis vertelde dat hij zijn hele leven al zingt en muziek maakt. “Mijn hele familie maakt muziek. Mijn vader leerde me gitaar spelen en op een dag gaf hij zijn gitaar. Nu was het mijn beurt,” vertelt Dennis. En hij ging voortvarend van start. In de weer met demo cassettebandjes op zijn 13e, optredens in coffeeshops (niet de Amsterdamse :) ). En nu een heuse wereldtoernee. Het is zijn eerste keer in Europa en het valt hem alleszins mee. Zelfs voor een vegetariër. “Ik dacht dat je hier alleen vlees en kaas kon eten,” grapt hij.  

Winterpills 

Dennis Crommett maakt deel uit van de band Winterpills waar hij electrische gitaar speelt en de backing vocals verzorgt. Spanishforhitchhiking is het bandje waar hij zijn indierock liedjes mee speelt. En dan is er nu ook een solo carrière. Het liedje Bright van het eerste album The evening sorrow doet sterk denken aan Simon & Garfunkel. Ze blijken een grote inspiratiebron te zijn. “Al luister ik de laatste tijd vooral naar Nick Drake en Neil Young. Ik hou van depressieve jongensmuziek.” En dan verschijnt weer die stralende glimlach.

The evening sorrow 

Dennis Crommett komt uit Northampton, Massachusetts dat ergens tussen Boston en New York ligt. Ik vraag hem naar de weersomstandigheden thuis want het album klinkt erg winters. “Dat kan kloppen. Het is in de winter opgenomen. En dan is het meestal erg koud. Mijn nieuwe album wil ik graag in de zomer opnemen. Ik ben benieuwd wat dat met mijn liedjes doet.”

Maar eerst is het weer tijd voor Winterpills. Het nieuwe album staat op het punt uitgebracht te worden. En daarmee komt Dennis zeker naar Nederland voor enkele optredens. Je kunt hem morgen nog zien in het Burgerweeshuis in Deventer.

Luister naar de liedjes van Dennis Crommett op www.myspace.com/denniscrommett.

Popularity: 23% [?]

In gesprek met Brace

// september 25th, 2006 // 1 Comment » // Uncategorized

Zuiver zingen op een podium, live en voor publiek. Zonder een monitor waarop je jezelf goed kunt horen een bijna onmogelijke opgave. In Hoorn doet Brace het, noodgedwongen, en schijnbaar moeiteloos. Over hitting the right notes gesproken.
Het publiek hoeft hij niet meer voor zich te winnen. Dat hebben de vijf top 10 hits al gedaan. Solo maar ook met Lange Frans & Baas B. en Ali B. Alleen op tape kunnen ze er vanavond ook bij zijn. Dat is het nadeel als iedereen die ertoe doet in de Nederlandse Urban scene mee wil doen. Omdat ze weten dat hier iets bijzonders aan de hand is. En dit is pas cd nummer 1.

Brace_1

Charmes van een kleine zaal
Vanavond worden er veel handjes geschud, veel gepraat. (Onder andere tijdens het vervangen van de kapotte monitorbox) Het zijn de charmes van een kleine zaal waar dit mogelijk is. Er wordt volop gefreestyled en alles wordt luidkeels meegezongen.
Het publiek is jong. Voor de paar meegekomen en even enthousiaste moeders zingt Brace één van zijn recentere singles Mammie. Zoals hiphopicoon 2pac ooit Dear Mama voor zijn moeder schreef. In het hele land komen vooral de jongere fans naar de kleinschaligere concerten. De twintigers wachten tot later dit jaar, als Brace de Heineken Music Hall en Arena ongetwijfeld ook plat zal spelen. En misschien zijn Ali B., Lange Frans en Baas B. er dan wel echt bij.

Strijder
Het gaat goed met de carrière van Brace die sinds een paar jaar als een sneltrein voort dendert. De vijf top 10 hits spreken voor zich. Een Essent award én nominatie voor een TMF awBrace2ard dit jaar zijn ook al op zak. Erkenning van het publiek en de vakpers dus voor wat hij doet. Maar Brace beweegt zich ook in hogere kringen. Zo sprak hij vorige week met de First lady van Suriname. “In mijn muziek laat ik geen politiek toe,” vertelt Brace. “Maar daarbuiten strijd ik voor een vreedzame wereld waarin iedereen kan zijn wie hij is en kan doen wat hij wilt. Ook al ben je er niet zo goed in.” Hiermee doelend op de Talent award waar je je via de site van sponsor Clearasil kunt opgeven. “Het is belangrijk dat iedereen gerespecteerd wordt om wie hij is en in zijn waarde wordt gelaten.”

De vetste featuring
Over de tweede cd, de opvolger van het debuut Strijder, waar Brace druk mee bezig is laat hij nog maar weinig los. “Ik kan alleen vertellen dat het een hele vreemde stijl wordt. Mijn debuut was al heel uniek. Maar ik ga nu nog gekker in de muziek doen. De eerste single zal met een hele grote artiest zijn. De vetste featuring uit de Nederlandse Urban muziekgeschiedenis.” Opeens kijkt Brace me heel indringend aan. “En dat is waarom iedereen op me moet stemmen bij de TMF awards.” Persoonlijk weet ik niet op wie ik anders zou moeten stemmen.

Popularity: 12% [?]

Opnemen, spelen en niks meer aan doen

// september 28th, 2005 // No Comments » // Uncategorized

Je hebt artiesten die maanden – soms zelfs jaren – sleutelen aan de resultaten van vaak talloze vruchteloze opnamesessies, om er toch nog wat van te maken. Dagenlang bevinden ze zich achter het mengpaneel, al dan niet samen met de producer. Nachten worden er doorgehaald om te mixen, effecten toe te voegen, de juiste klankkleur te realiseren.En je hebt Jeroen Zijlstra, inmiddels een hechte eenheid vormend met zijn band Zijlstra. Opnemen, spelen en niks meer aan doen. “Live spelen is dan ook het liefste wat ik doe,” vertelt hij, als we elkaar vlak na een optreden treffen.”Dit is het leven. Lekker spelen voor een enthousiast publiek en dat heerlijke gevoel van ja, het is weer gelukt!”

Laatbloeier
Jeroen Zijlstra is een laatbloeier en eigenlijk ook weer niet. Sinds een jaar of twaalf is hij fulltime muzikant. “Vanaf m’n vijfendertigste, daarvoor heb ik altijd twee banen gehad: muzikant en Noordzeevisser.” Een verleden dat op zijn eerste albums nog nadrukkelijk naar voren komt, maar meer en meer naar de achtergrond verdwenen is, om plaats te maken voor thema’s die momenteel heel erg spelen. Politieke issues worden hierbij niet gemeden, al moet je daarvoor wel heel erg tussen de regels door luisteren. Zoals in het nummer Blijft het zo: Wat zal ons te wachten staan na New York en na Madrid.

“Ik hou me eigenlijk verre van politiek in mijn teksten,” zegt Jeroen Zijlstra,”dit nummer is er gekomen doordat ik uitkijkend over m’n prijswinnende weiland opeens blauwe zwaailichten zag bij de Zeeburgertunnel. Opeens was er die angst voor een terroristische aanslag. Dan komt het zo dichtbij, daar moet je dan wel een lied over maken.”

Wortels in de Jazz
De eerste albums bevatten naast een hoog zoutgehalte ook veel muzikale invloeden uit de Jazz muziek. “Ik ben ook begonnen als Jazz trompettist,” vertelt Jeroen Zijlstra. “Maar al gauw ging ik voor anderen schrijven en kwam uit bij de kleinkunst. Iets wat je op de nieuwe cd De Doorbraak kunt terug horen.” Door de kleinkunst heeft hij ook het theater ontdekt. “We hebben toch een beetje het imago van optreden in rokerige café’s. Tijdens een tour met Mylene d’anjou heb ik echter het theater ontdekt. De aandacht van het publiek dat je daar krijgt, reactie als je een bepaalde tekst zingt, dat heb je niet als je in zo’n lawaaierige tent speelt…Maar als je dan een tijdje zo’n theatertournee doet, gaat het toch wel weer kriebelen hoor. Ik zou beide niet meer kunnen missen.”

De grens over
België trekt ook. “Door hun taalgevoeligheid. Maar het mooiste is in een vreemde omgeving nieuwe invloeden en nieuwe klanken op te doen, die hopelijk dan ook weer terugkomen in de muziek. Want dat is wat ik wil, beïnvloed worden door je omgeving, waar je bent en wat je meemaakt en dit terug laten keren in de muziek, zodat grenzen vervagen.” Vergelijkbaar met het wereldse project van Blöf, waarbij ze samenwerken met artiesten van over de hele wereld in hun vertrouwde omgeving. “Fantastische zanger! Fantastische tekstschrijver ook!” roept Jeroen Zijlstra enthousiast. “Eén van de interessantste bands in Nederland. Ze zijn compleet anders van klank, maar qua nieuwsgierigheid en drang tot experimenteren voel ik me wel verbonden met ze.”


© Caro Bonink

Meer informatie over Jeroen Zijlstra en de band Zijlstra is te vinden op www.zijlstraweb.com

Bron: www.muziekcafe.web-log.nl

Popularity: 11% [?]

Liesbet

// april 9th, 2004 // 3 Comments » // Uncategorized

Door Rob de Greeuw
Ze worden de belofte van 2004 genoemd. En dat wordt in Nederland niet zo vaak gezegd. Zeker niet bij een band die pas een kleine twee jaar bestaat. Maar in die korte tijd hebben ze ook al veel gepresteerd. Een finaleplaats in de Grote Prijs van Nederland. Ze hebben reeds op Noorderslag gestaan en ook een optreden in Paradiso, de poptempel van Nederland, kan op het verlangslijstje doorgestreept worden.

De band Liesbet, gevormd rond de vrouwelijke singer/songwriter Liesbet Scholte, lijkt uit het niets te komen. Liesbet heeft er zelf al een jaren-lange carrière als solo-artiest opzitten.Ook daarin volgt ze precies het tegenovergestelde pad. Zoals ze alles tegendraads wil doen. Of in ieder geval zoals ze het zelf wil.
Als ik haar echter vraag wie Liesbet Scholte is, blijft het stil. Ze is geen prater, maar en denker en een doener. Ik had haar wat mondiger verwacht. Want je moet toch een behoorlijk groot ego hebben wil je een band naar jezelf vernoemen. “Je moet het ook echt zien als de band rond singer/songwriter Liesbet Scholte.”

Geen band in de traditionele zin van het woord. Hun muziek wordt wel traditioneel genoemd. Americana. Na beluistering blijkt er echter van veel meer stijlinvloeden sprake te zijn. “We hebben één echt country-nummer. Andere nummers liggen weer wat meer tegen blues of rock aan. Het is maar net wat de mensen er in horen. Vooral het (slide)gitaargeluid van Yvonne zorgt voor het Americana-gevoel.”

Waarom wilde Liesbet na een al enige jaren durende solo-carrière toch een band om zich heen: weg vrijheid.”Ik was het een beetje zat om in m’n eentje te spelen. Ik wilde wat meer actie en met een band bereik je gewoon veel meer. Ik wilde ook een cd opnemen en daarvoor wilde ik toch graag een band om me heen. En het is veel gezelliger!”

Het album All in my head is inmiddels verkrijgbaar. Echter niet in de winkel, alleen tijdens optredens en via de eigen website, www.liesbet.com. Alles is in eigen beheer gedaan. Van de opnames tot en met de promotie. Dit was min of meer een eigen keuze. De platen-deals die de band kreeg aangeboden waren gewoon regelrechte wurgcontracten. “En daarbij komt dat de hele platenindustrie nu zo ongeveer op z’n gat ligt.”

Het werk dat erbij komt kijken is ze echter toch wel tegengevallen. “Het is jammer dat je niet dezelfde aandacht krijgt als een bandje dat bij een platenmaatschappij zit. Maar gelukkig worden we nu wel al door een paar radiozenders gedraaid en we proberen zo ook op tv te komen. Op de tribune zitten bij Barend en Van Dorp met een spandoek, je kent het wel.”

Valt er nog wel wat te wensen. In Paradiso hebben ze tenslotte al gestaan.”We willen gewoon ontzettend veel spelen, het album promoten en proberen een eigen publiek te krijgen. En over een aantal jaren willen we er toch wel echt van kunnen leven. Maar eigenlijk ben ik nu al heel, heel tevreden.”

En dat ben ik ook met de cd All in my head van Liesbet.

Zeer zeker dé belofte van 2004!

Popularity: 13% [?]