Terwijl ik zeiknat word hier op de fiets Zit u er in uw behagelijke auto warmpjes bij Mag ik dan even voorgaan Terwijl u treuzelt in de rij Natuurlijk mag dat niet Want dit is Nederland En negeren vinden wij hier juist heel tolerant
Aftersun De blaren geheeld De huid weer glimmend Van olie en pigment En volgend weekend Proberen we het gewoon Opnieuw
Ik loop ‘t grachtje over. Een vader met twee kinderen gevaarlijk langs de waterkant. De oudste duwt de jongste zingend in een eigen taal. De kale bomen staan treurig in een rechte lijn. De triestheid doet de hemel schreien maar de vader straalt. De vrolijke tonen verraden hun komst. Waar gaat de weg naar toe? Naar het centrum dat een thuis biedt voor iedereen die geluk wil kopen. De molen draait haar wieken en de vader die geniet. Hij koopt wat treurnis a lettre. Ariel van Sylvia Plath.
