Mac Demarco heeft zijn nieuwe album “Guitar” genoemd en dus gaat de fysieke release gepaard met een plectrum. Het eerste wat opvalt is dat geen van de tien nummers over een intro beschikken.
‘Shining’, het openingsnummer van kant A bevat zoveel warmte dat je de zon bijna voelt. Mac DeMarco zingt zo mooi en delicaat dat hij aanspraak maakt op de titel beste zanger van het westelijk halfrond.
In meerdere songs sijpelt de hoop door een verbroken relatie nog te kunnen herstellen. Naar verluidt nam DeMarco eerst een ander album op, “Hear The Music”, dat niet werd uitgebracht. Misschien dat een relatiebreuk hem hiertoe deed besluiten. “Casting spells and singing the silly songs”, zingt hij namelijk op ‘Phantom’.
Leugenaar
Zelfkennis is er op ‘Sweeter’:”Sweeter, this time will be sweeter / I’ll be so much sweeter”. “May-be you’d have lessened up your load and stopped your lying” zingt hij op ‘Nightmare’. Ook is er het besef:”There’s no turning back from this one”.
‘Rock and Roll’ lijkt te verwijzen naar zijn debuut “Rock and Roll Night Club”. De gitaarsolo maakt de song wat minder compact dan de andere nummers. De mooiste melodie van het album is verstopt op ‘Home’, samen met een prachtige baslijn. Het roept The Beatles in herinnering. Prachtig is ook hoe DeMarco op ‘Nothing At All’ zijn gitaar laat antwoorden. Alsof hij tegen haar zingt.
Songtitels als ‘Nightmare’, ‘Terror’ en ‘Punishment’ spreken voor zich. Vooral het laatste nummer bevat gruwelijke teksten, maar zo opgewekt gezongen dat het de niet oplettende luisteraar niet zal opvallen. Op ‘Miracle’ wordt hulp van boven gevraagd. Het nummer zou zomaar uit een ouderwetse westernfilm kunnen komen.
Het album wordt afgesloten door het spooky ‘Rooster’, je achterlatend met de vraag of het wel goed gaat met Demarco. 21 oktober kunnen 1.500 gelukkigen in Paradiso daar achter komen.