Het is nooit genoeg
Van Bennie Jolink kun je nooit genoeg krijgen moet de NPS gedacht hebben. Twee weken achter elkaar werd de film “Ik kom altied weer terug” uitgezonden. Ik had de documentaire al in het filmhuis gezien en zag hem nu een tweede keer. De derde keer liet ik aan me voorbijgaan. Dat vond ik wat te veel van het goede. Maar de NPS heeft gelijk: van Bennie Jolink en daarmee ook Normaal kun je nooit genoeg krijgen. Ik pleit daarom ook voor meer Normaal op radio en tv. Het is belachelijk hoe we met onze eigen iconen omgaan. We adoreren de muziekhelden uit de ons omringende landen maar lijken ons wel te schamen voor onze eigen cultuur.
In de film werd Bennie gevraagd hoe de relatie met zijn zoon is. “…Goed,…Ja, goed.” Al vond hij dat hij vroeger meer tijd aan hem had moeten besteden. Maar dat is achteraf toch altijd zo? Of je moet ontslag nemen en je puur op het vaderschap richten. Het is immers nooit genoeg. Vaak wordt ons verweten materialistisch te zijn. Maar zelfs van immateriële zaken hebben wij mensen nooit genoeg.