Tandenstokers
Ik had beloofd om zes uur thuis te zijn. Maar het liep uit op m’n werk, waar het de laatste tijd behoorlijk spannend is. Onze tandenstokers stonden in Brussel (hoe die daar verzeild zijn geraakt, kom ik later op terug). Ik moest dus nog even nieuwe kopen. En in de cd-winkel lag de nieuwe 3-delige single van Muse. Die moest ik hebben. Ik vroeg de verkoper naar de nieuwe, slecht verkrijgbare, cd van Moodyman (verslaving die ik heb overgehouden uit mijn house-dj-periode).
Ik besloot hem nog even verder te plagen en informeerde naar de DVD van Chris Isaak waar op de zijkant Michael McDonald stond. Wanneer kwam de herdruk daar van uit?
En zo kwam ik even na zessen de straat ingereden. Al gauw kon ik niet verder rijden, het was een drukte van jewelste. Honderden kinderen en enkele volwassenen ver-
sperden de weg. Wat was er aan de hand? Nederland-Duitsland was toch pas morgen? Ik had gelezen over een juf die afscheid nam. Woonde ze soms in de straat? Kende ik mijn buren zo slecht? Ik parkeerde de auto voor in de straat en ging lopend verder. “Voor bloemen is het nog te vroeg hoor,” wees iemand op het boeket dat ik in mijn handen had.
Met Jesse bleef ik nog een hele tijd staan kijken naar de stoet die langzaam voorbij kwam door ons smalle straatje, zo smal dat het ontoegankelijk is voor autoverkeer. Een buurvrouw wist te vertellen dat het de avondvierdaagse was. Tot morgen dan maar. Al denk ik dat het er dan een stuk minder zijn!