Triggerfinger-COLOSSUS Artwork

Triggerfinger-Colossus

Het album “Colossus” is een terugkeer naar de basis voor Triggerfinger. Tien venijnige liedjes die gezamenlijk het tot nu meest compacte album van de band opleveren. Is het daarmee ook hun beste? Ze komen in ieder geval een heel eind en belangrijker, er wordt weer eens serieus gerockt anno 2017.

Waar op de eerdere albums van Triggerfinger altijd wel sprake was van een zekere mate van eenvormigheid, heeft “Colossus” een afwisselend karakter meegekregen met zelfs een dosis electro (‘Upstairs Box’). Het grotendeels akoestische ‘Afterglow’ vormt hiermee weer een mooi contrast. Dat geldt ook voor de elektrische gitaarsolo in het nummer, eentje uit de categorie gitaargod. Slash zou er zich niet voor schamen.

Jeff Buckley & Tina Turner

Soms lijkt het alsof iemand anders de zang heeft overgenomen van Ruben Block, zo anders gebruikt hij zijn stem. Op ‘That’ll Be The Day’ leidt dit tot Jeff Buckley-achtige capriolen. ‘Bring Me Back a Live Wild One’ heeft zelfs wat weg van Ike & Tina Turner’s ‘Nutbush City Limits’. Zeker als de blazers zich er mee bemoeien wordt het een soulvolle aangelegenheid.

Het nummer ‘Breathlessness’ is één van de hoogtepunten op het album. Alsof Live en de Manic Street Preachers de koppen bij elkaar hebben gestoken om een nummer te schrijven. Prachtig om te horen hoezeer de band zichzelf heeft uitgedaagd. Op ‘Steady Me’ is dat bijvoorbeeld de ritmiek.

Maar zoals altijd wordt het leukste voor het laatst bewaard. Alleen moet je daar op dit album wel nog even naar zoeken.

Vergelijkbare berichten

  • The Murder Capital-When I Have Fears

    Heerlijk om te zien hoe een band als The Murder Capital zonder voorgeschiedenis of verhaal de spotlights op zich weet te richten. Puur met hun muziek en attitude. Een band waarvan je ook weet dat het debuutalbum niet anders dan geweldig zal zijn. The Murder Capital maakt een instant classic Zelfs met zulke hooggespannen verwachtingen…

  • The Joy Formidable-Aaarth

    Rockmuziek “Aaarth” noemen doet het ergste vermoeden. Maar gelukkig weerspiegelt de titel van The Joy Formidable haar vierde album niet de muziek die er op te horen is. Op opener ‘Y Bluen Eira’ klinken de gitaren heerlijk. En ook het meer poppy ‘The Wrong Side’ bevat meer dan genoeg experimenteerdrift om tot een hoogtepunt uit…

  • The xx-I See You

    Hele volksstammen gaan al jarenlang plat voor The xx en met het derde album “I See On You” ik eindelijk ook. Het is niet dat The xx nu opeens iets heel anders doet, al worden de liedjes voor hun doen wel flink uitbundiger ingevuld. Waarschijnlijk heeft het gedeeltelijk ook te maken met een ontwikkeling in…

  • Torres-Three Futures

    26 jaar en dan al zo’n krachtig album kunnen maken als “Three Futures”. Torres heeft met haar derde een zeer imponerend werkstuk afgeleverd met als belangrijkste instrument haar stem. Hoewel het hoofdzakelijk elektronische soundpalette ook intrigeert zijn het toch vooral haar zanglijnen die je de muziek inzuigen. Stoer Waar je artiesten over het algemeen met…

  • Husky-Punchbuzz

    Bitterzoet, zo kunnen de liedjes van Husky misschien nog wel het beste worden omschreven. Melodieën die het leven zoeter maken maar ook vol melancholie zitten. Zo zwerft Husky op albumopener ‘Ghost’ door de straten van Londen terwijl hij al dagen niet heeft geslapen. Eén keer raden waarom. Oceanië Op ‘Shark Fin’ klinkt de band ook…

  • Beck-Colors

    Ik denk dat dit de recensie is waarvoor ik het album het vaakst beluisterd heb. “Colors” van Beck wil echter maar niet meer worden dan een Greatest Hits compilatie. En dan ga ik toch voor de niet-hits. Zoals ‘Seventh Heaven’ en ‘Fix Me’ waarop nog een vleugje te horen is van de melancholie die voorganger…