Zaterdagochtend, tien uur dertien Mijn gedachten werden beheerst door koffie. Ik had cafeïne nodig, heel erg zelfs. We waren gehaast vertrokken en hadden geen tijd gehad voor onze dagelijkse shot. Als een van de weinige verslaafden in dit land hadden we namelijk alleen de beschikking over een ouderwets koffiezetapparaat. Zo’n apparaat dat er een kwartier…
Esi was blij toen ze wakker werd. Alles was nog precies zo als gisteren. Ze rook het aan het zand waar haar bed op stond. Hier was ze gisteravond ook in slaap gevallen. Het kwam niet vaak voor dat ze op precies dezelfde plek wakker werd dus dit was haar geluksdag. Buiten schemerde het. Ze…
Voor schrijvers in Nederland is het sappelen. Twee uur heen. Twee uur terug. Vervoerskosten 25 euro. Lunchkosten 10 euro.. Geen prijs. En de winnaar van de AANMOEDIGINGS-prijs verontschuldigde zich. Reeds vijf boeken van zijn hand liggen er in de winkel. Maar 1000 euro is 1000 euro. En hij moet ook eten. En z’n verhaal was…
Gisterochtend was ik zo verdiept in de avonturen van Postbode, hij herleeft nu een flashback van zijn tijd bij het vredeskorps in Kazachstan en heeft de postinspecteur op zijn hielen, dat ik toch bijna mijn bushalte voorbijreed…
Ik heb een uitnodiging ontvangen voor de uitreiking van de Literaire Prijs van de Provincie Gelderland a.s. zondag. Direct na de uitreiking zal ik het hopelijk winnende verhaal hier publiceren. Geschikt voor iedereen die zich nog kind voelt. En voor vaders en moeders die op zoek zijn naar een leuk, kort, voorleesverhaal.
Bij de lokale omroep waar ik werk hebben we ook een literatuurprogramma. Het heet Boekenlegger, vernoemd naar het belangrijkste voorwerp wat je nodig hebt om te lezen. Naast een boek uiteraard. Sommige boeken echter lees je in één ruk uit. Daar heb je helemaal geen boekenlegger voor nodig. Ik heb het natuurlijk over de avonturen…