Rock lijkt weer terug van nooit weg geweest te zijn. Dit keer zijn het vooral Jonge vrouwen die het voortouw nemen. Zoals Lola Young die vrijdag haar derde studio album “I’m Only F**king Myself” uitbracht. Op het openingsnummer ‘F*ck Everyone’ laat ze echter al horen dat dit niet waar is. Jongens, meisjes, zelfs vaders komen voorbij in een behoorlijk expliciete tekst. Het leidt tot een zin als ‘He’s been blowin’ up my phone, but I blow him instead’.
Is het een nieuw type revenge song, tongue in cheek humor of een nieuwe feministische golf? Zoals altijd zal de waarheid in het midden liggen. Maar als rappers het mogen, dan Lola Young toch zeker ook.
Soms toch meer pop dan rock
Het was natuurlijk ook wel te verwachten op een album waarbij Young met een opblaaspop op het artwork poseert. Het zou zomaar een parodie op de hoezen van Roxy Music kunnen zijn. Single ‘One Thing’ dat ik toch al vrij vaak op de radio heb gedraaid had ik misschien toch wat aandachtiger moeten beluisteren:”I wanna make you feel appreciated when you’re deep up in me / When you’re deep up inside”. Overigens meer een popnummer dan rock.
Op ‘d£aler’ blijkt Young toch wat meer te willen. De pijn van onbeantwoorde liefde verzacht ze met drugs en drank. Bij het zesde nummer ‘Penny Out Of Nothing’ wordt er iets van een formule zichtbaar: zacht-hard-zacht-hard. Op ‘Walk All Over You’ en ‘Sad Sob Story! :)’ wordt daar gelukkig weer van af gestapt. Maar ook deze poppy nummers grijpen inhoudelijk en qua voordracht wat minder naar de keel. Dan toch maar weer een nummer over sex: ‘Post Sex Clarity’ dat natuurlijk doet denken aan het even hitgevoelige ‘Post Break-up Sex’ van The Vaccines.
Ook ‘Not Like That Anymore’ is een geweldig liedje. Muzikale genialiteit wordt echter te veel afgewisseld met oninteressant klaagzang. Zoals over drugsgebruik op ‘who f**cking cares’. En dus is de eindconclusie: geweldige singles, middelmatig album.