Recensie Father John Misty-Pure Comedy
Nu Bob Dylan zich volledig gericht heeft op het reproduceren van The American Songbook hebben we een nieuwe held nodig die zijn literaire aspiraties van muziek voorziet. Een rol die Father John Misty met verve vervult op zijn nieuwe album “Pure Comedy”. Met een centrale rol voor de piano is de vergelijking met Elton John snel gemaakt, zeker als er vocaal ook nog overeenkomsten zijn tussen beide heren.
De interne en externe wereld van Father John Misty wisselen elkaar af in de songteksten. Op het titelnummer ‘Pure Comedy’ maakt hij het helemaal bont als hij als een soort God de mensheid beziet. In enkele regels worden de superieuriteit van vrouwen tegenover mannen, de stompzinnigheid van religies en de kortzichtigheid van onze politieke leiders de maat genomen.
De toekomst
Een somber toekomstbeeld ontvouwt zich op ‘Total Entertainment Forever’. We kunnen ons prima zelf vermaken, daar hebben we niemand anders meer voor nodig. ‘Things It Would Have Been Helpful to Know Before the Revolution’ kijkt voorbij het geruststellende karakter van deze gedachte. Het maakt het leven immers toch ook wel wat leeg. Ook op ‘Ballad of the Dying Man’ houdt Father John Misty zich bezig met hetzelfde thema. Men is tegenwoordig drukker met het observeren en vastleggen van het leven dan het leven zelf.
‘Birdie’ zou niet misstaan op Ryan Adams zijn “Love Is Hell” album en zo is Father John Misty vooral tekstueel zichzelf. Het is een schijnvrijheid waarin wij leven. De westerse wereld wil iedereen dicteren hoe te leven en vangen in data zodat verrassingen zoveel mogelijk vermeden worden. Op het dertien minuten durende ‘Leaving LA’ neemt Father John Misty de tijd om over zichzelf te vertellen en zijn vrees dat mensen zijn oudere werk meer waarderen.
Kunst en muziek
Op ‘A Bigger Paper Bag’ wordt de historische strijdkreet van Muhammad Ali vrijelijk geciteerd om duidelijk te maken dat drank geen problemen oplost. Na wat persoonlijker getinte songs sijpelt op ‘Two Wildly Different Perspectives’ de externe wereld weer naar binnen en op ‘The Memo’ wordt hoe we kunst en muziek consumeren op de hak genomen.
Ach, Father John Misty wordt ook een dagje ouder zoals hij op “So I’m Growing Old on Magic Mountain’ zingt. Dus vier elke dag alsof het je laatste is en laat de technologie wat vaker voor wat is. Het is een boodschap waar we mee kunnen leven. In ieder geval tot onze telefoon weer om onze aandacht vraagt.
