Sam Vance-Law Homotopia
“Homotopia”, het debuutalbum van Sam Vance-Law, kent een indrukwekkend begin. op zijn High School Prom besluit Sam dat hij graag met een jongen wil dansen. De broer van zijn ex-vriendinnetje laat vervolgens via zijn vuisten weten wat hij daarvan vindt.
Volgens Vance-Law is er intussen veel veranderd. Ook al horen we in het nieuws nog steeds vaak andere verhalen. Sam Vance-Law wil dat in zijn muziek terug laten horen. Muziek die veel klassieke invloeden bevat waardoor automatisch snel vergelijkingen met Rufus Wainwright zullen worden gemaakt.
De warme stem van Sam Vance-Law
Vance-Law heeft een warme stem. Op ‘Let’s Get Married’ maakt hij daar goed gebruik van. Alle nummers voelen kort aan, zelfs het vijf minuten durende ‘Prettyboy’.
Sam Vance-Law verrijkt de popstructuur die hij hanteert dan ook met elementen uit onder andere de musical en operette. Ongebruikelijke combinaties die ervoor zorgen dat de indiepop/rock liedjes van zijn hand geen moment vervelen.
Voor altijd jong
En dan zijn er natuurlijk de teksten. Als een ‘Narcissus 2.0’ laat hij aan de jongen waarop hij zijn oog heeft laten vallen weten dat als hij het voor het zeggen had hij zeker met zichzelf zou slapen.
‘Stat. Rap’ en ook ‘We Should Take It Fast’ laat horen wat voor grote rol leeftijd en jeugdigheid spelen. Toch heeft ook Sam Vance-Law de droom van een eeuwigdurende liefde.
Isle Of Man
‘Isle Of Man’ laat je heel anders nadenken over de naamgeving van dat eilandje in de Ierse Zee. En over het dubbelleven dat veel homo’s er toch nog op nahouden. Woordspelingen staan er ook genoeg op. (‘Gayby’).
De kerk
Op ‘Faggot’ komt de kerk voorbij. Blijkbaar heeft het instituut toch nog de nodige impact. Niet zoveel als de liedjes van Sam Vance-Law overigens als ik voor mezelf mag spreken. Een verrijking voor Gay Music én muziek in zijn algemeenheid.
Het album “Homotopia” is vanaf 2 maart te beluisteren op Spotify.
