“With Heaven On Top the EP is out sooner than not,” zei Zach Bryan elf maanden geleden. Het blijkt een klassieke understatement. Wat aanvankelijk als EP werd aangekondigd, groeide uit tot zijn zesde studioalbum. En daarmee was het verhaal nog niet af. Enkele dagen later verscheen ook een volledige akoestische versie. Waardoor het project gezamenlijk uitkomt op een indrukwekkende 142 minuten muziek.
With Heaven On Top is het derde album van Bryan dat opent met een gedicht. In deze spoken-wordintro reflecteert hij op de toenemende heftigheid rondom zijn persoon. Waar zijn vroege werk vooral draaide om persoonlijke herinneringen en kleine observaties, is zijn leven inmiddels onmiskenbaar publiek domein geworden. Bryan lijkt zich hier bewust van de manier waarop zijn handelen wordt uitvergroot en geanalyseerd. Iets wat ook terugkomt in Runny Eggs. Waarin hij verwijst naar zijn deelname aan het beroemde stierenrennen in Pamplona.
Waar muziek en emotie van Zach Bryan samenkomen op With Heaven On Top
Muzikaal kiest Bryan op meerdere momenten voor verdieping via subtiele arrangementen. Op Appetite en Anyways voegen altviool, viool en cello een extra emotionele laag toe. Zonder het sobere karakter van zijn songwriting te verdringen. Met name Appetite blijft ook in de akoestische uitvoering volledig overeind. Het nummer illustreert hoe sterk Bryans melodieën en teksten op zichzelf staan.
Op DeAnn’s Denim en Cannonball keert hij terug naar gedachten over zijn overleden moeder en haar worsteling met verslaving — een thematiek die vaker door zijn oeuvre loopt. Opvallend is dat de akoestische versies van DeAnn’s Denim bijna opgewekt aandoet, wat een wrang contrast vormt met de zwaarte van het onderwerp. Op Rivers and Creeks breekt zijn stem hoorbaar en zet hij een bijna ouderwetse rock-’n-rollvocal op. Het resultaat klinkt ruw, ongepolijst en intens emotioneel; een moment waarin techniek wijkt voor expressie.
Say Why dankt zijn impact vooral aan het intens gezongen derde couplet, waarna Drowning direct indruk maakt met opvallend hoge achtergrondzang. Het is bijna verbazingwekkend hoe licht en gecontroleerd die vocalen klinken. De blazers proberen hier bewust ingetogen te spelen, wat hoorbaar een uitdaging moet zijn geweest — een spanning die juist bijdraagt aan de kracht van het nummer. Diezelfde blazers tillen ook het refrein van Santa Fe naar een hoger niveau en maken er een van de muzikale hoogtepunten van.
Terwijl op Dry Desserts de zon lijkt te schijnen, slaat Bryan op Bad News een meer melancholische toon aan. Hier bezingt hij zijn gemis van een Amerika dat volgens hem is verdwenen — of zelfs vernietigd — in het Trump-tijdperk. Het nummer past in een bredere onderstroom van vervreemding die door het album heen loopt.
Rauwheid boven beheersing: emotie in muziek en leven
Bryan’s persoonlijke leven kreeg de afgelopen maanden veel publieke aandacht. Zijn breuk met Brianna “Chickenfry” LaPaglia werd breed besproken op sociale media, waarbij ook zij openhartig haar kant van het verhaal deelde. Sommige observatoren interpreteren de dynamiek tussen beiden als gespannen en problematisch, wat een extra laag van intensiteit en controverse toevoegt aan de context van het album. Muzikaal vertaalt Bryan deze emotionele lading in nummers zoals Skin en Slicked Back, waarin de rauwheid en confrontatie duidelijk voelbaar zijn. Opvallend is dat hij in deze nummers weinig zelfreflectie lijkt te tonen; de blik blijft vooral naar buiten gericht.
Sinds de turbulente periode rond deze relatie lijkt er een nieuwe fase aangebroken. Kort na het album trouwde Bryan, en bronnen suggereren dat hij zijn alcoholgebruik aanzienlijk heeft beperkt of volledig heeft gestopt. De rauwheid en emotionele intensiteit op With Heaven On Top markeren daarmee niet alleen een momentopname van zijn artistieke expressie, maar ook een overgang in zijn persoonlijke leven.
Met With Heaven On Top levert Zach Bryan geen strak afgebakend album af, maar een overdaad aan muziek, emoties en momentopnames. Soms overweldigend, soms onevenwichtig, maar vrijwel altijd oprecht. Juist in die ongefilterde benadering blijft Bryan overtuigen — zelfs wanneer hij zichzelf voorbij lijkt te lopen.