City and Colour-Guide Me Back Home

City and Colour-Guide Me Back Home

Live album “Guide Me Back Home” is een relaas van de langste Canadese tour die City and Colour ooit heeft ondernomen. 20 tracks die de zegetocht langs 28 steden weerspiegelen.

“I felt like I needed to go see more of the country I’m from – to explore it more deeply and play for people who’ve travelled to see me over the years a little closer to where they might be from, and maybe find some new people that might be willing to listen, too.”

Luisteren naar de nummers doet het publiek inderdaad en bovendien zeer aandachtig. Helemaal als op ‘Coming Home’ de plaats wordt verwerkt waar het concert is.

Prachtige akoestiek

Thuis kunnen de kaarsen worden ontstoken als City and Colour in een prachtige akoestiek ‘Forgive Me / Two Coins’ inzet. Het publiek daarbij de ruimte gevend te applaudisseren. Daarnaast is City and Colour bijzonder grappig.

“This song is about my friends. It’s called ‘Friends’.” is één van de vele droogkomische aankondigingen. En dat terwijl de nummers qua thematiek stuk voor stuk behoorlijk serieus zijn. Met misschien als beste voorbeeld wel ‘If I Should Go Before You’.

City and Colour zorgt voor een brok in de keel

‘We Found Each Other In The Dark’ krijgt ook een geniale inleiding. Maar om niet als spoiler te boek komen te staan zal ik die hier niet citeren. De introductie van ‘Silver and Gold’ bezorgt zelfs mij, als niet-Canadees een brok in de keel.

Dat gebeurt ook met het ijzingwekkend goed gezongen ‘Sister’. Het is bijna niet te geloven dat het hier een live opname betreft. Al laat het kraakje in zijn stem op het daarop volgende ‘Runaway’ horen hoeveel deze uitvoering wel niet van zijn stem vroeg.

Elliott Smith

Gelukkig is daar dan altijd de geest van Elliott Smith (‘Twilight’) om de artiest boven zichzelf uit te laten stijgen. Zoals op ‘As Much As I Could’ waarmee zelfs de onaantastbare Jeff Buckley wordt geëvenaard.

Zeldzaam goed

Er zijn weinig artiesten die twintig tracks lang weten te boeien. Zelfs op hun Best Of. Ook zijn er maar weinig live albums waar je constant naar blijft teruggrijpen. “Guide Me Back Home” kan één van die zeldzame platen worden waarbij je dat wel doet.

Beluister “Guide Me Back Home” op Spotify.

Vergelijkbare berichten

  • Triggerfinger-Colossus

    Het album “Colossus” is een terugkeer naar de basis voor Triggerfinger. Tien venijnige liedjes die gezamenlijk het tot nu meest compacte album van de band opleveren. Is het daarmee ook hun beste? Ze komen in ieder geval een heel eind en belangrijker, er wordt weer eens serieus gerockt anno 2017. Waar op de eerdere albums…

  • Brihang-Casco

    “CASCO” is het tweede album van Brihang. Albumopener ‘Pasgeboren+’ laat een onzekere jongeman horen. “Nu dak eindelijk een stem hen durf ik nie spreken” Brihang brengt hiphop terug naar haar essentie Gelukkig weerhoudt Brihang’s onzekerheid hem er niet van de luisteraar wederom te verwennen met teksten die hiphop terugbrengt naar haar essentie. “Vanaf nu kies…

  • John Canoe-Actorboy

    Het Romeinse John Canoe presenteert zichzelf als Surfrocktrio. Die invloed is ook zeker terug te horen in de nummers op EP “Actorboy”. De verwantschap met een band als Arctic Monkeys mag echter ook zeker niet onbenoemd blijven. Noel Gallagher Op ‘Nervous Breakdown’ klinkt een voorliefde voor de ’60s door met koortjes zoals tegenwoordig alleen Noel…

  • Recensie Jill Barber-Fool’s Gold

    Het album “Fool’s Gold” van Jill Barber bevat 10 pareltjes. Zowel tekstueel, compositorisch en productietechnisch is het een zeer rijk album. Maar juist bij de belangrijkste eigenschap van een zangeres, de stem, wringt het. Op ‘The Least That She Deserves’ put Jill Barber volop uit de 50’s, de hoogtijdagen voor kirrende stemmetjes. Op ‘Let’s Call…

Eén reactie

  1. Ik ben door het geweldige Killing Time fan geworden van City and Colour.
    Dit live album overtreft alles!
    2018 was een jaar met een paar flinke dieptepunten, maar dit album zorgt voor licht in de donkere maanden.

    Fantastisch!

Reacties zijn gesloten.