De pest van Albert Camus: gelijkenissen met de coronapandemie

Wie een aflevering van onze James Bond of Biggles-serie gelezen heeft zal weten dat ook boeken uit een ver verleden onderwerp voor een artikel kunnen zijn. Zo vertoefde ik de afgelopen anderhalve week in de jaren ‘40 via het boek De Pest van Albert Camus. Een boek dat tijdens de corona lockdowns opeens weer populair werd. Omdat de wijze waarop Camus over de pest schreef, grote gelijkenissen vertoonde met de coronapandemie.

De schrijver heeft zijn uiterste best gedaan om het te laten lijken op een waargebeurd verhaal. Onder meer door de introductie van een verteller, wiens identiteit pas op het eind bekend wordt gemaakt. Deze verteller baseert zijn verhaal op het notitieboekje van een van de personages.

De kracht van verbeelding in De Pest van Albert Camus

Het zijn nogal wat personages trouwens die de in totaal 220 pagina’s in De Pest van Albert Camus bevolken. Maar allemaal worden ze goed uitgediept, waardoor ze stuk voor stuk goed tot leven komen. Bij het lezen van de laatste bladzijden voelde ik me zowaar wat ziekjes. Is dat nou de kracht van verbeelding? Helaas kwam ook het totaal overbodige n-woord weer een paar keer voor in dit in 1947 uitgebrachte verhaal.

Net toen ik me afvroeg hoe het kon dat geen van de personages de pest kreeg, besloot de schrijver dat naast de vele anonieme doden een aantal van hen ook maar eens de doodsstrijd moesten aangaan. Vrij uitgebreid wordt er ook verhaald over iemand die aan de lockdown probeert te ontsnappen. Ook worden de nodige pagina’s besteed aan de gedachten die mensen hebben als het leven opeens stilstaat.

De Pest en corona

Precies het menselijk gedrag dat ook tijdens de coronacrisis zichtbaar was. Maar er is ook een verschil: in het boek was iedereen blij nadat de epidemie voorbij was. Behalve één personage dan, die echter nogal wat te verbergen had dat het daglicht niet kon verdragen. Hoe anders was dat na de coronacrisis.

Het zijn overigens deze overpeinzingen die maken dat het verhaal net wat te veel voortkabbelt, waardoor zelfs een beperkte hoeveelheid als 220 pagina’s te lang aan kan voelen. Maar gold dat ook niet voor de coronacrisis en de lockdowns?

Bij het lezen van De Pest luisterde ik naar onderstaande nummers die wat mij betreft goed bij de sfeer van het boek passen.

Afbeelding van Brigitte Vanlerberghe via Pixabay