Albumrecensie: The Lasses-Undone

The Lasses-Undone

“Undone” is het tweede studioalbum van The Lasses. Een folkduo uit Nederland. Met het a capella ‘Undone in Sorrow’ als albumopener wordt gelijk de vocale kwaliteiten onder de aandacht gebracht. Het is de grote kracht van het duo, zo blijkt ook op ‘The Tide’. Het duo wordt hierop omringd door gevoelig blazerswerk en dito gitaarspel. … Meer lezen

Albumrecensie: Daniel Green-Vanish Like a Cloud in Sunlight

Daniel Green

“Vanish Like a Cloud in Sunlight” is het derde album van Daniel Green. Het centrale thema op het album is het verlies van dierbaren. Erg mooi opgenomen in een oud schoolgebouw waar hij ook enige jaren heeft gewerkt. Daniel Green heeft nog niet alles gezegd Het album opent met de titeltrack. Een erg menselijk nummer … Meer lezen

Albumrecensie: Moonchy & Tobias Atmosfere

Moonchy & Tobias-Atmosfere

Moonchy & Tobias is de muzikale samenwerking tussen multi-instrumentalist Todd Tobias en zangeres Pat Moonchy. Op het debuut werd gezongen in een zelfverzonnen taal. Op dit tweede album “Atmosfere” lijkt dit wederom het geval. Niets is echter minder waar.

Moonchy & Tobias kiest voor het Italiaans

De Italiaanse Pat Moonchy zingt dit keer in haar moedertaal. Niet dat het wat uitmaakt. In niets lijkt het namelijk op wat je er in de vakantie van mee krijgt.

Pat Moonchy neemt je mee terug in het verleden. Toen er nog geen apparaten met stekkers waren en mensen eindeloze gesprekken met elkaar voerden. Ze hadden immers niets anders. Ook voor het album “Atmosfere” geldt dat je even niets anders moet doen dan te luisteren wat Moonchy & Tobias te vertellen hebben. Het zachte gitaarspel en de delicate zang brengen rust.

Braziliaanse invloeden

Er wordt gestart met het repeterende, instrumentale ‘Arcabaleno’. Titeltrack ‘Atmosfere’ heeft vervolgens veel Braziliaanse invloeden uit de school van Antônio Carlos Jobim. Op ‘Lo Sguardo’ is het weer het repeterende werk van Todd Tobias dat bedwelmt.

‘Occasione’ is iets steviger en wereldser. Je waant je er op in het midden-oosten. Het zijn invloeden die Todd Tobias wel vaker in zijn muziek stopt. ‘Velo’ heeft in het Italiaans een heel andere betekenis. Hiermee werpt het duo een sluier op. ‘Amico’ klinkt dan een stuk vriendelijker in de oren.

Led Zeppelin

‘Dall’Occhio’ is Italiaanse blues waarbij ik gek genoeg de hele tijd aan Led Zeppelin moet denken. Dat is niet aan dovemansoren gericht. Want op ‘Senso Del Tempo’ doen Moonchy & Tobias hun reputatie als art rock duo eer aan. Het nummer wat het meest blijft hangen is ‘Pioggia e Sale’. Een huiveringwekkende melodie, vol emotie gezongen. Op ‘Grumo’ valt zelfs enige hitgevoeligheid te bewonderen. En zo valt er nog genoeg te ontdekken op dit wonderlijke album.

Beluister het album “Atmosfere” op Spotify.

SBMG-Metro 53

SBMG-Metro-53

Album “Metro 53” van SBMG bevat de nodige symboliek. Het album is vernoemd naar de metrolijn die van Amsterdam Centraal naar Gaasperplas gaat. Langs het Kraaiennest waar de leden van SBMG vandaan komen. Het album telt 14 tracks, net zoveel als er haltes zijn op lijn 53. Maar naast alle symboliek is het ook een … Meer lezen

Island-Feels Like Air

Band Island-Feels Like Air

“Feels Like Air” is de perfecte titel voor het debuutalbum voor de band Island. Wat mij betreft een beeldspraak voor hoe de vier Londense jongens zijn opgestegen naar de eredivisie van indierockbands. Op het eerste gehoor een serieuzere versie van The Kooks. Op ‘Try’ echoën echter ook de invloeden van al langer vervlogen tijden. Eigen … Meer lezen

Ga De Fresku show in het theater kijken zolang het nog kan

De Fresku Show

Met dezelfde eerlijkheid die zijn songs kenmerken vertelt Fresku momenteel zijn levensverhaal in het theater. Het is natuurlijk slechts een vehikel voor wat hij echt wil overbrengen.

In een tijd waarin verdraagzaamheid een ouderwets woord is geworden kan het namelijk geen kwaad dat er eens vanuit een ander perspectief dan het blanke Hilversum duiding wordt aangebracht. Ze hebben niet eens door hoe goed ze zijn geworden in vriendelijk racisme.

Weggooicultuur

Waar ik verwacht had dat de zaal vol zou zitten met Hiphopminnend West-Friesland blijkt de samenstelling heel wat gemêleerder. Fresku is de Nederlands kampioen integreren. Op zijn zevende stuurde zijn moeder hem naar zijn vader die op Curaçao woonde. En bij zijn terugkeer op zijn veertiende moest hij weer alle zeilen bijzetten om een Nederlander te worden. Het zijn de eisen die een land stelt. Je moet je eigen cultuur weggooien in plaats van delen. Het stelt Fresku wel mooi in staat om in de huid van twee karikaturale typetjes te kruipen, de Antilliaan en de Nederlander.

Voor wie niet bang voor Hiphop is

Fresku noemt zich een Hiphopper maar wil heel graag een cabaretier worden. Daar is hij met deze voorstelling heel hard naar op weg. Wie niet bang voor Hiphop is, zin heeft om te lachen en ook nog eens wat over zichzelf wil leren raad ik echt aan om naar Fresku in het theater te gaan. En wie er over denkt om zijn kinderen mee te nemen, er komen ook nog wel wat volwassen onderwerpen aan bod waardoor de voorstelling minder geschikt is voor de allerjongsten.

Pubers daarentegen bezorg je met Fresku de avond van hun leven.